İnsan doğar.
Oturmuştur yeryüzünde bir yere.
Büyümeye başlar sınırlarını çizerek, Bir çember oluşturur muşçasına,
En kusursuz olanından.
Yaralanır, zedelenir,
Çeker sınırlarını kendine zaman zaman.
Bir şekilde düzelmek ister,
Buna engel olanlara inat,
Eğri büğrü de olsa...
Tam düzeni tutturdum dersin,
Yine olur bi olay, mahveder her şeyi.
Ama sonrası önemlidir, Yanındakiyle, kusursuz bi hayat çemberi için,
Hayatında belli belirsiz renkler olsa da...
*.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder